takip et: Gönderiler | Yorumlar
arama
Tek başıma dimdik ayakta kalabildiğim için şanslıyım
Sibel KAYA- Eylül Peyzaj Mimarlığı Ltd.Şti.
Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümünden mezun olduktan sonra 1992 yılında bütün sülalesi devlet memuru olan ve iyi bir işin ancak devlet memurluğu olduğuna inanan bir ailenin 4.çocuğu olarak (ki o dönem herhangi bir resmi kurumda çalışmak çok daha kolaydı ve istesem olabilecekti)bence kesinlikle cahil cesaretiyle bir arkadaşımla birlikte ilk şirketimi kurdum.
Üniversite’den tek ders sınavım olduğu için Eylülde mezun oldum ve o yaz bir şirket için dışarıdan birkaç tane proje çizmiştim. O dönem ailem Afyon’daydı, telefonda babama ben peyzaj mimarlığı şirketi kuruyorum dedim.O da böyle bir ülkede çok zor olanı tercih ediyorsun,yarının hiçbir zaman güvence altında olmayacak ve her günün risk içinde olacak,çok sıkıntı çekeceksin, zaten ülserin var ama yapmak istediğin buysa ben olanaklarım elverdiği ölçüde maddi ve sonsuz manevi desteğimle hep yanında olurum dedi. 
Çocukluğu Afyon gibi küçük bir yerde geçmiş, daha sonra üniversite için büyük kente gelmiş,mezun olur olmaz daha 21 yaşındayken ben kimsenin emrinde çalışamam ancak kendimin patronu olurum diyip hiçbir sermayesi yokken,değil sıfırdan eksiden yola çıkarak iş kadını olma serüvenim böyle başladı.Ve babamın dediği gibi her günüm risk içinde geçti ve geçiyor. Bu ülkede zemin sürekli oynuyor, stabil değil, yarın hiçbir zaman güvence altında değil. Ülke hiçbir zaman ekonomik krizden çıkamıyor ve her yıl için bu yılı da atlatan ayakta kalır denilen bir ortamda uzun yıllardan beri yılmadan,küsmeden,işin kolayına kaçmadan,sırtımı kimseye dayamadan, ailemin manevi desteği dışında destek almadan tek başıma dimdik ayakta kalabildiğim için kendimi şanslı buluyorum.
Mesleğimi çok bilinçli olarak seçmiştim ve bu mesleği yapmaktan da her zaman zevk aldım.
Şirketimi kurmaktaki amacım özgürlüğümün kısıtlanmamasıydı. Kimsenin emri altında olmayacaktım. Mesleğimi çok bilinçli olarak seçmiştim ve bu mesleği yapmaktan da her zaman zevk aldım. Çocukluğumdan itibaren çok geniş bir hayal gücüm olmuştur. Kimseye bağlı/bağımlı olmadan düşlediğim mekanları projelendirmek ve bunları uygulayabilmek çok heyecan vericiydi.Başlangıçta bana esin kaynağı olan bu düşünceyle hala o günkü amatör ruhumu kaybetmeden ilk günkü heyecanımla işime devam edebiliyorum.
1992 yılında mezuniyetimden hemen sonra bir arkadaşımla birlikte ilk peyzaj mimarlığı şirketimi kurdum.1992-1996 yılları arasında bu şirket devam etti.Fakat 5 nisan kararlarından sonra çıkan krizde vergi borçlarımız oldu,şirket ortağı olarak 2 bayanın şiddetli geçimsizliği de eklenince ortağımdan ayrılarak bir sürü borç sahibi olarak tamamen eksiden başlayarak 1996 yılının Kasım ayında Eylül Peyzaj Mimarlığı Ltd.Şti. kurdum. Ödemem gereken bir sürü borç vardı,büromun kirası ve masrafları vardı ve hiç işim yoktu.Bir yerden başlamalıydım. Ankara’ da iş yapan hemşehrilerimi araştırıp kartvizitimi alıp tek tek hepsinin kapsını çaldım, kimisi çok iyi karşıladı,kimisi gayet tutucu baktı bu ne cesaret dedi, ama kapı kapıyı açtı,küçük iş büyük işi getirdi, çok güzel projelere imza attım,hiç unutmam arabam yoktu o zaman İncek’ de projesini çizdiğim bir çiftlik evinin uygulamasını da aldım,işçileri alıp Kızılay’dan elimizde kazma, kürek, belle otobüse biner İncek’e giderdik,iş bitiminde yine otobüsle Kızılay’a dönerdik,çok kısa bir süre içinde eski şirketimin vergi borçlarını ödedim,2.el bir araba aldım ve bu işimi çok kolaylaştırdı.
Çok şık, çok keyifli, Londra’da örneklerini gördüğüm bir serakafem olacak….
Mesleğimde vizyonumun da gelişmesi için fırsat ve para buldukça yurtdışına çıkarak fuarları, konferansları takip etmeye çalıştım,oradaki peyzaj örneklerini gözlemledim. Prensip olarak butik işler yapmayı tercih ettim. Öyle küçük işlerle de çok para kazanılmıyor.Çok para getirecek ama sıradan olacak prosedür tamamlaması için yapılacak hiçbir işe imza atmadım. Yavaş ama istikrarlı bir büyüme sağladım.2006 yılında 35.yaşgünümde kendime armağan olarak bir yardımcı aldım ofisime. Ve istikrarlı bir şekilde çalışmaya devam etmekteyim…
Hedefim Peyzaj Mimarlığı ile ilgili olan ne varsa şirketimin
bünyesinde 
toplamak. Öncelikle geniş bir yerim olacak, içinde tek katlı bir yönetim birimi olacak, proje bürosu olarak da kullanılacak,bir bölümde sera olacak bitkisel materyalin satışı için,bir bahçede kullanılacak ne varsa hepsinin satışı yapılacak, heykeller, taşlar, banklar, her türlü aksesuar. Proje aşamasından uygulamaya aşamasına kadar bütün gereksinimleri Eylül Peyzaj karşılayacak ve günün sonunda oturup çok şükür olsun bugüne de diyebileceğim çok şık, çok keyifli, Londra’da örneklerini gördüğüm bir serakafem olacak….
Yorumlarınızla Katılın
ÜYE OL
Ropörtaj
For English
Facebook’ta Takip Edin
EDİTÖR’DEN
Özellikle küçük işletme sahibi olmanın zorluklarını girişimci kadınlar olarak hepimiz yakından biliriz. Büyük balıkların arasından sıyrılarak denizde yol almaya benzer. Atlattığınız tehlikelerle vakit geçirmeden anında çözüm üretme pratiğinizi geliştirirseniz olumsuz etkilenmeleri daha hafif atlatırsınız. Aslında küçük olmak avantajdır. Büyük girişimlerde karar çıkana kadar kaybedilen süre küçük şirketlerde çok daha azdır. Denizdeki küçük balıkların büyük balıklara yem olmamak için kaçarken yaptığı kıvrak hareketler gibi. Büyük balık küçük balık kadar seri hareket edemez. Tıpkı az sonra anlatacağım birebir gözlemlediğim konuda olduğu gibi.
Bir gün şehir içi tren yolculuğu için istasyonda beklerken yakınımdaki bir genç simidini yerken düşürdüğü kırıntılara kuşlar gelmeye başladı. Genç bunu fark edince simidini yemekten vazgeçti ve yavaş yavaş koparttığı simit parçalarını kuşların toplandığı yere bırakmaya başladı. Güvercinler birken iki, iki iken koloni haline geldi. Hepsi tıknaz gövdeleri ile yavaş yavaş hareket ederek simit parçalarını kapmaya başladılar. Yaklaşık 25-30 güvercin. Aralarında 3-4 tane serçe, onlarda simidin peşinde. Ama çok mücadele etmeleri gerekiyor, büyük kuşların grubu kalabalık. Buna rağmen serçeler kıvrak hareketlerle en büyük simit parçalarını kaparak ortamdan anında uzaklaşıyorlar, istasyonun mini çatısına uçarak simitleri orada yemeği tercih ediyorlardı. Bu sahne defalarca tekrarlandı, hiç farklılık göstermeden. Büyük kuş küçük kuşu yemedi, küçük kuşlar büyük kuşların sayıca çokluğuna, daha güçlü olmalarına rağmen onlara meydan okudular. Kalıpları takmadı, kalıplara uymadılar. Ne dersiniz biz küçük girişimcilerdeki sorun acaba yıllardır üst üste koymaktan bıkmadığımız kalıplardan mı? Değişim, çözüm bizde saklı, ortama meydan okumak, tabuları yıkmak, azmimizden kaybetmeden yola devam etmek. Artık tüm bilir kişiler aynı fikirde ekonomiyi ayakta tutan, ekonominin dinamizmini sağlayanlar küçük ve orta işletmeler.
Kurulduğumuz günden bu zamana kadar bir çok girişimcilik hikayesine yer verdik sayfalarımızda. Şimdi sıra girişimci üyelerimizde. Girişimcilik hikayenizi, yaşadığınız girişimcilik heyecanını, zorlukların üstesinden gelmeyi, kısacası girişimcilik deneyiminizi canlı yayınla geniş kitlelere anlatacaksınız. Daha çok tanınmanıza katkıda bulunmak size destek vermek istiyoruz.
Haydi başvurularınızı yapın, gecikmeden bu fırsattan yararlanın, tanınmak, cesaretinizi anlatırken bunun haklı gururunu paylaşmak sizlerinde hakkı.
Sevgiyle kalın,
Bende arkadaşın olarak gurur duyuyorum seninle.Seranda da bi işin ucundan tutabilirim sanırım.